Η νέα ΕΓΣΣΕ του 2010

Το «φως στο βάθος του τούνελ» πολύ φοβάμαι ότι είναι το τρένο που έρχεται


Η νέα ΕΓΣΣΕ έχει τον χαρακτήρα «το μη χείριστο βέλτιστο..» για άλλο ένα ‘αγκάθι’ της κυβέρνηση, μετά το πολύπαθο τρόμο-ασφαλιστικό νομοσχέδιο, και αυτό δεν είναι άλλο από τη νέα  Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ).

Οι διαπραγματεύσεις εργοδοτών και εργαζομένων, έρχονται να περισώσουν ότι είναι δυνατόν από τους ανόητους χειρισμούς, μιας άβουλής και βραδυπορούσας «κυβέρνησης. Οι κοινωνικοί εταίροι κατέληξαν σε μια συμφωνία μερικής γεφύρωσης του χάσματος που προκάλεσε η κυβέρνηση στην κοινωνία.

Με την αποδοχή της κυβέρνησης του ρόλου του πειραματόζωου (του ΔΝΤ και της ευρωπαϊκής ένωσης) άνοιξε τους ασκούς του Αίολου,  οδηγώντας το έθνος σε πολυετή ομηρία. Τώρα όλοι βλέπουν οι ανεύθυνο-υπεύθυνοι βλέπουν  «φως στο βάθος του τούνελ» αλλά πολύ φοβάμαι ότι είναι το τρένο που έρχεται.

Ο «χαιρετισμός» της μεσαιωνικής (σε σχέση με τα ως τώρα-με αίμα- κεκτημένα των εργαζομένων) απόφασης των κοινωνικών εταίρων από τον πρωθυπουργό, δείχνει την νοοτροπία των σύγχρονων «ηγετών» που δεν είναι άλλη από την «σφάξε με αγά μου να αγιάσω» και την «βόηθα φτωχέ να μην σου μοιάσω…».

Η τρέχουσα κρίση αναδεικνύει µε τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι οι χρηματαγορές αποδείχθηκαν τουλάχιστον ανεπαρκείς (και επικίνδυνες), και ότι οι αγορές δεν αυτορυθμίζονται ενώ τα Κράτη και οι Κεντρικές Τράπεζες αναγκάστηκαν να παρέµβουν μαζικά. Πέρα όμως των χρηματοπιστωτικών της διαστάσεων, η τρέχουσα κρίση αντικατοπτρίζει κατά βάθος την κρίση ενός μοντέλου ανάπτυξης που στηρίχτηκε σε υψηλά επίπεδα ανισότητας και σε υψηλά επίπεδα δανεισμού. Το επίπεδο ανισοτήτων στο οποίο έχουν φτάσει οι δυτικές κοινωνίες αποτελεί φρένο για την ανάπτυξη τους. Η σημερινή κρίση αναμένεται να διογκώσει το ήδη υπάρχον πρόβλημα της φτώχειας τόσο ως προς το εύρος όσο και ως προς την ένταση του.

Η  μείωση της οικονομικής δραστηριότητας στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία δεν οφείλεται σε ένα πρόβλημα κόστους , αλλά στην πτώση της ζήτησης των νοικοκυριών. Με άλλα λόγια η κρίση των επιχειρήσεων δεν προέρχεται από τις υπερβολικές αμοιβές αλλά αντίθετα από την υστέρηση τους (δηλ. το χαμηλό επίπεδο των αμοιβών). Μία γενικευμένη μείωση (ή πάγωμα) των πραγματικών μισθών θα ήταν άκρως αντι­παραγωγική (και αυτό δεν το υποστηρίζουν µόνο τα συνδικάτα).

Στην ευρωζώνη, ενώ διαπιστώνεται µία τάση μείωσης του μισθολογικού κόστους στην βιομηχανία κατά την τελευταία δεκαετία, ωστόσο αυτό δεν απέτρεψε την παραγωγή να καταποντιστεί το 2008. Πέρα όμως από την συζήτηση για τα μισθολογικά ζητήματα, το πρόβλημα προέρχεται κυρίως από ανεπάρκειες σε επίπεδο καινοτομίας και σε δαπάνες έρευνας τεχνολογίας, ικανές να αυξήσουν την παραγωγικότητα. Κατά συνέπεια µία γενικευμένη μείωση (ή πάγωμα) των μισθών θα αποτελούσε ένα είδος διευκόλυνσης για τους managers, και κυρίως ένας τρόπος ώστε να αποφύγουν να αναλάβουν επιχειρηματικά και επενδυτικά ρίσκα.

Επίσης όμως και κυρίως, η μείωση των πραγματικών μισθών οδηγεί απλά σε μεταφορά του βάρους της κρίσης στους μισθωτούς απαλλάσσοντας τους μετόχους. Εδώ και τουλάχιστον µία δεκαετία στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ η κερδοφορία του κεφαλαίου ακολουθεί µία καμπύλη πολύ πιο ανοδική από αυτή των πραγματικών μισθών. Η διαφορά αυτή δικαιολογείται υποτίθεται από το ρίσκο που αναλαμβάνει ο επιχειρηματίας, ενώ η «ασφάλεια» που προσφέρει το στάτους της μισθωτής εργασίας δικαιολογεί υποτίθεται µια μικρότερη αμοιβή. Αν όμως αντιστρέψουμε αυτή την λογική, αν δηλαδή ο μισθωτός είναι πιο εκτεθειμένος στον κίνδυνο και βλέπει παράλληλα την αμοιβή του να συρρικνώνεται, (πέρα των ζητημάτων κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής που ανακύπτουν) τότε είναι σίγουρο ότι τα νοικοκυριά απέχουν κατά πολύ από το να αποφασίσουν να αυξήσουν την κατανάλωση τους.

Σ’ ό,τι αφορά στην ελληνική πραγµατικότητα, πρέπει να υπογραµµιστεί ότι, στα πλαίσια της τρέχουσας οικονοµικής κρίσης και της εφαρµοζόµενης οικονοµικής πολιτικής, ενώ οι χαµηλόµισθοι επωφελούνται λιγότερο από την αποκλιµάκωση του µέσου όρου του πληθωρισµού και επιβαρύνονται δυσανάλογα από την έµµεση φορολογία και την αύξηση των φόρων κατανάλωσης, υφίστανται ήδη και θα υποστούν ενδεχοµένως και τις µεγαλύτερες συνέπειες από την συρρίκνωση των δηµόσιων δαπανών που σχετίζονται µε την παροχή διάφορων κοινωνικών υπηρεσιών ή κοινωνικών βοηθηµάτων (επιδοµάτων).

Με την οικονοµική κρίση οι κατώτατοι µισθοί – όπως και το σύνολο των µισθών – δέχονται ισχυρές πιέσεις µε αντάλλαγµα ή πρόσχηµα την διατήρηση της απασχόλησης. Ειδικότερα στην Ελλάδα δεδοµένων : των επιθέσεων αµφισβήτησης που δέχονται τα τελευταία χρόνια οι κλαδικές συµβάσεις αλλά και ο θεσµός µεσολάβησης και διαιτησίας.

 

O πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, χαρακτήρισε την υπογραφή της σύμβασης ως πράξη ευθύνης και σημείωσε ότι η ΓΣΕΕ πέτυχε τη μεγαλύτερη δυνατή διασφάλιση του 13ου και 14ου μισθού. Επίσης, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ χαρακτήρισε το μνημόνιο ως μέγγενη και εκτίμησε ότι η υπογραφή αυτής της συλλογικής σύμβασης κρατάει ζωντανό το θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και αποτελεί κάποιο φως στο τούνελ που έχει επιβάλει η «τρόικα» των δανειστών της χώρας και έχει υιοθετήσει η κυβέρνηση με την πολιτική της.



ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για τη νέα Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. διεξήχθησαν σε περιβάλλον έκτακτων συνθηκών λόγω του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, που οδήγησε την χώρα στην ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και την υιοθέτηση των μέτρων που προβλέπονται στο σχετικό Μνημόνιο και στο Νόμο 3845/2010. Οι συνέπειες της κρίσης καθιστούν όσο ποτέ αναγκαίο τον απε-γκλωβισμό των εργοδοτικών και των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων από τον παραδοσιακό παρεμβατικό ρόλο του κράτους και την ενίσχυση του ρόλου τους στη διαμόρφωση των κοινωνικών και οικονομικών αποφάσεων και πολιτικών.

Η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.) είναι το αποφασιστικότερο για τις οργανώσεις μας μέσο ρύθμισης και διαμόρφωσης πολιτικών, με μεσομακροπρόθεσμη προοπτική, για τα κυρίαρχα ζητήματα της εξόδου από την ύφεση, της αντιμετώπισης της αυξανόμενης ανεργίας, της δημιουργίας συνθηκών ανάπτυξης, της διατήρησης της κοινωνικής συνοχής. Στο πλαίσιο της κρίσιμης για τη χώρα συγκυρίας τα συμβαλλόμενα μέρη θεωρούν ότι πρέπει να στηριχθεί το διαθέσιμο εισόδημα των μισθωτών, ιδιαίτερα των χαμηλόμισθων, ανάλογα και με τις ιδιαίτερες συνθήκες των επιχειρήσεων, για λόγους κοινωνικής προστασίας αλλά και ενίσχυσης της ιδιωτικής οικονομίας, που ασφυκτιά από την έλλειψη ρευστότητας με συνέπεια τη συρρίκνωσή της και τη μεγάλη αύξηση της ανεργίας. Πρωταρχικής σημασίας θέμα συμφωνήθηκε ότι αποτελεί η διασφάλιση των επί δεκαετίες παρεχομένων επιδομάτων εορτών και άδειας (που είναι γνωστά ως 13ος και 14ος μισθός) και η ρητή αποδοχή από τους συμβαλλόμενους ότι τα αποδέχονται ως τακτικές αποδοχές. Με βάση τα παραπάνω τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν τα ακόλουθα:

ΑΡΘΡΟ 1 Επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα

Τα επιδόματα των εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα αποτελούν τακτικές αποδοχές και καταβάλλονται στο ακέραιο εφόσον η εργασιακή σχέση διήρκεσε καθόλη τη χρονική περίοδο, για μεν την περίπτωση του επιδόματος των εορτών Πάσχα από την 1η Ιανουαρίου μέχρι την 30ή Απριλίου για δε την περίπτωση του επιδόματος των εορτών Χριστουγέννων από την 1η Μαΐου μέχρι την 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Το επίδομα εορτών Χριστουγέννων ανέρχεται σε έναν μηνιαίο μισθό για τους αμειβόμενους με μισθό και σε 25 ημερομίσθια για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο. Το επίδομα εορτών Πάσχα ανέρχεται σε μισό μηνιαίο μισθό για τους αμειβόμενους με μισθό και σε 15 ημερομίσθια για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο

2Ειδικότεροι όροι και προϋποθέσεις καταβολής αυτών των επιδομάτων περιλαμβάνονται στο προσάρτημα της παρούσας συλλογικής σύμβασης. Γενικές ή ειδικές διατάξεις νόμων, διαταγμάτων, υπουργικών αποφάσεων, συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, κανονισμών εργασίας και λοιπών κανονιστικών πράξεων , που καθορίζουν ευνοϊκότερους τρόπους υπολογισμού, καταβολής και γενικά παροχής των επιδομάτων αυτών υπερισχύουν και διατηρούνται σε ισχύ.

ΑΡΘΡΟ 2 Επίδομα άδειας

Ο μισθωτός που θεμελιώνει δικαίωμα κανονικής άδειας αναψυχής, αυτούσιας ή σε χρήμα δικαιούται να λάβει και το επίδομα άδειας , το οποίο αποτελεί τακτικές αποδοχές του, υπολογίζεται με τον ίδιο τρόπο που υπολογίζονται και οι αποδοχές άδειας και υπόκειται στους ίδιους κανόνες με αυτές. Το επίδομα άδειας ισούται με το σύνολο των πράγματι καταβαλλόμενων τακτικών συνήθων αποδοχών της άδειας, με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να υπερβαίνει τις αποδοχές 15 ημερών γι αυτούς που αμείβονται με μηνιαίο μισθό και 13 ημερών γι αυτούς που αμείβονται με ημερομίσθιο ή κατά μονάδα εργασίας ή με ποσοστά ή και με άλλο τρόπο. Το αντίστοιχο επίδομα άδειας προκαταβάλλεται κατά τη λήψη της άδειας αναψυχής ή τμήματος αυτής μαζί με τις αποδοχές αδείας. Γενικές ή ειδικές διατάξεις νόμων, διαταγμάτων , υπουργικών αποφάσεων , συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, κανονισμών εργασίας και λοιπών κανονιστικών πράξεων, που καθορίζουν ευνοϊκότερους τρόπους υπολογισμού , καταβολής και γενικά παροχής του επιδόματος άδειας υπερισχύουν και διατηρούνται σε ισχύ.

Το άρθρο 6 της ΕΓΣΣΕ 1997 για τη χορήγηση του επιδόματος άδειας σε περίπτωση πρόωρης λύσης της σχέσης εργασίας εξακολουθεί να ισχύει , διαγραφομένων των λέξεων «πριν ο μισθωτός συμπληρώσει παρά τω αυτώ εργοδότη δωδεκάμηνον συνεχή απασχόλησιν» , λόγω της μεταγενέστερης τροποποίησης των προϋποθέσεων για τη λήψη άδειας. Κατώτατα όρια αποδοχών 2010-2011-2012

ΑΡΘΡΟ 3 Κατώτατα όρια αποδοχών 2010-2011-2012

Τα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων των εργαζομένων της χώρας για τα τρία έτη διάρκειας της σύμβασης καθορίζονται ως εξής:

Α. Τα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων των εργαζομένων της χώρας, όπως έχουν διαμορφωθεί την 31η -12-2009 με βάση την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. των ετών 2008-2009 αυξάνονται από 1ης Ιουλίου 2011 κατά ποσοστό ίσο με το ποσοστό της ετήσιας μεταβολής του ευρωπαϊκού πληθωρισμού για το έτος 2010.

Β. Τα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων των εργαζομένων της χώρας, όπως θα έχουν διαμορφωθεί την 1η Ιουλίου 2011 με βάση την πα-ράγραφο «A» της παρούσας αυξάνονται από 1ης Ιουλίου 2012 κατά πο-σοστό ίσο με το ποσοστό της ετήσιας μεταβολής του ευρωπαϊκού πληθωρισμού για το έτος 2011. - Για τους σκοπούς εφαρμογής της παρούσας παραγράφου, ως «ευρωπαϊκός πληθωρισμός» λαμβάνεται το ποσοστό μέσης ετήσιας μεταβολής έναντι του προηγούμενου έτους του Εναρμονισμένου Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (Harmonised index of consumer prices) της Ευρωζώνης (Euro area) όπως αυτός ανακοινώνεται από την Eurostat.

Γ. Τα ποσά που προκύπτουν από τον υπολογισμό των αυξήσεων του παρόντος άρθρου και των επιδομάτων τριετιών και γάμου γράφονται με δύο (2) δεκαδικά ψηφία και στρογγυλοποιούνται στο επόμενο εκατοστό, εάν το χιλιοστό είναι ίσο ή μεγαλύτερο του πέντε (5).

ΑΡΘΡΟ 4 Υπολογισμός επιδομάτων

Τα επιδόματα που προβλέπονται από εθνικές γενικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή όμοιας έκτασης διαιτητικές αποφάσεις υπολογίζονται επί των γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων, που διαμορ-φώθηκαν μετά την αύξηση του προηγούμενου άρθρου της παρούσας.

ΑΡΘΡΟ 5 Διευκόλυνση της διάθεσης κερδών στο προσωπικό των επιχειρήσεων

Εταιρίες οποιασδήποτε μορφής και τύπου μπορούν με απόφασή τους να διανέμουν σε κάθε διαχειριστική χρήση μέρος των ετήσιων καθαρών κερδών στο εργατοϋπαλληλικό προσωπικό τους. Τα συμβαλλόμενα μέρη θα επιδιώξουν από κοινού την εφαρμογή κατάλληλων φορολογικών ρυθμίσεων, ώστε να ενθαρρύνεται η συμμετοχή των εργαζομένων στα κέρδη των επιχειρήσεων με αυτόν τον τρόπο.

ΑΡΘΡΟ 6 Προγράμματα θερινών κατασκηνώσεων για τα παιδιά χαμηλόμισθων και ανέργων

Κάθε εργοδότης υποχρεούται στην καταβολή ποσού είκοσι (20) ευρώ ετησίως για κάθε εργαζόμενο που απασχολεί, με σκοπό την δημιουργία προγραμμάτων φιλοξενίας σε θερινές κατασκηνώσεις των παιδιών χαμηλόμισθων εργαζόμενων και ανέργων. Η ευθύνη για τον καθορισμό του πλαφόν του ατομικού μηνιαίου εισοδήματος των εργαζόμενων και των ανέργων, που θα δικαιούνται την παροχή αυτή, καθώς και κάθε άλλη απαραίτητη εξειδίκευση για την ε-φαρμογή αυτού του άρθρου ανήκει στα συμβαλλόμενα μέρη, τα οποία θα ορίσουν και τον Φορέα που θα διαχειρίζεται τα ποσά που θα εισπράττονται.

ΑΡΘΡΟ 7 Μακροχρόνια άνεργοι

Στο πλαίσιο των δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης και αρωγής των ανέργων και με δεδομένο ότι τα καταβαλλόμενα επιδόματα υπολείπονται των απαιτούμενων για τα ελάχιστα μέσα διαβίωσης, τα συμβαλλόμενα μέρη αποφασίζουν να προωθήσουν από κοινού την επιμήκυνση του χρόνου επιδότησης των μακροχρόνια ανέργων κατά 50%, με πλήρη ασφαλιστική κάλυψή τους.

ΑΡΘΡΟ 8 Ερμηνευτική διάταξη

Το δικαίωμα αδείας λόγω θανάτου συγγενούς που θέσπισε το άρθρο 9 της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. 2002-2003 διευκρινίζεται ότι χορηγείται, όχι μόνο στου εξ αίματος, αλλά και στους εξ αγχιστείας συγγενείς στην ίδια γραμμή και τον ίδιο βαθμό.

ΑΡΘΡΟ 9 Διατηρούμενες Διατάξεις

Α. Όλες οι διατάξεις προηγούμενων Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμ-βάσεων Εργασίας και αντίστοιχων με αυτή Διαιτητικών Αποφάσεων, εφόσον δεν έχουν καταργηθεί ή τροποποιηθεί, εξακολουθούν να ισχύουν και αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Β. Αποδοχές ανώτερες στο σύνολό τους από αυτές που καθορίζει η πα-ρούσα συλλογική σύμβαση ή ευνοϊκότεροι όροι εργασίας που προβλέπονται από νόμους, διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις, συλλογικές συμβάσεις, διαιτητικές αποφάσεις, εσωτερικούς κανονισμούς, έθιμα ή ατομικές συμβάσεις εργασίας, δεν θίγονται από τις διατάξεις της παρούσας.

ΑΡΘΡΟ 10 Διάρκεια

Η ισχύς της παρούσας αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2010 και λήγει την 31ηΔεκεμβρίου 2012. ΟΙ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ Για τον Σ.Ε.Β. Για τη Γ.Σ.Ε.Ε. Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας Δ. Δασκαλόπουλος Ι. Παναγόπουλος Ευαγ. Μπουζούλας. Ο Αντιπρόεδρος Χ. Κυριαζής Για τη Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε. Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας Δ. Ασημακόπουλος Ν. Σκορίνης Για την Ε.Σ.Ε.Ε. Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας Β. Κορκίδης Γ. Καρανίκας

ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΓΣΣΕ 2010-2011-2012

Το παρόν προσαρτάται στην ΕΓΣΣΕ 2010-2011-2012 και αποτελεί ανα-πόσπαστο τμήμα της. ΕΙΔΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ Μισθωτοί, των οποίων η εργασιακή σχέση με τον υπόχρεο εργοδότη δεν διήρκεσε ολόκληρο το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την καταβολή πλήρων επιδομάτων Χριστουγέννων και Πάσχα, δικαιούνται: α) για επίδομα εορτών Χριστουγέννων ποσό ίσο με 2/25 του μηνιαίου μισθού ή δύο ημερομίσθια, ανάλογα με το συμφωνημένο τρόπο αμοιβής, για κάθε δεκαεννιά μέρες διάρκειας της εργασιακής σχέσης και β) για επίδομα εορτών Πάσχα ποσό ίσο με το 1/15 του μισού μηνιαίου μισθού ή ένα ημερομίσθιο, ανάλογα με το συμφωνημένο τρόπο αμοιβής, για κάθε οκτώ μέρες διάρκειας της εργασιακής σχέσης

Τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα υπολογίζονται βάσει των πράγματι καταβαλλόμενων τακτικών αποδοχών, εφόσον αυτές είναι ίσες ή ανώτερες των νομίμων. Τακτικές αποδοχές θεωρούνται ο μισθός ή το ημερομίσθιο καθώς και κάθε άλλη παροχή (είτε σε χρήμα είτε σε είδος) που καταβάλλεται από τον εργοδότη ως συμβατικό ή νόμιμο αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας τακτικά κάθε μήνα ή επαναλαμβάνεται περιοδικά κατά ορισμένα διαστήματα του χρόνου.

Τακτικές αποδοχές αποτελούν , μεταξύ άλλων , το επίδομα άδειας, η αμοιβή για τακτική νόμιμη υπερωριακή εργασία, υπερεργασία, εργασία την Κυριακή, σε αργίες, σε νυχτερινές ώρες, τα πριμ παραγωγικότητας, όταν χορηγούνται κατ επανάληψη σε τακτά χρονικά διαστήματα , κλπ. Kατά τα λοιπά ισχύουν και ενσωματώνονται στην παρούσα οι διατάξεις του Ν. 1082/1980, της Υπουργικής Απόφασης (ΥΑ) 19040/1981 (Οικονομικών και Εργασίας) (ΦΕΚ Β 742), όπως τροποποιήθηκε από την ΥΑ 2006743/538/0022/1991 (ΦΕΚ Β 170), της ΥΑ 19344/1980 (ΦΕΚ Β 1298) όπως συμπληρώθηκε από την ΥΑ 11520/1995 (ΦΕΚ Β 374) και της ΥΑ 18796/1989 (ΦΕΚ Β 21) , σχετικά με τους όρους, το χρόνο καταβολής, το ύψος και τον τρόπο υπολογισμού των επιδομάτων εορτών στους μισθωτούς όλης της Χώρας που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου καθώς και σε ειδικές κατηγορίες μισθωτών. - - - - - -